پرش به مطلب اصلی

الگوهای ترکیب مصنوعات

سیستم‌های واقعی BDL معمولاً از چند مصنوع مرتبط تشکیل می‌شوند. این صفحه الگوهای ترکیب ایمن را بدون اختراع ساختار ارجاع یا اتصال Runtime مستندنشدۀ جدید توضیح می‌دهد.

اصل ترکیب

هر مصنوع باید مسئولیت روشن و هویت پایدار داشته باشد. روابط میان مصنوعات باید از ساختارهای مستند نسخهٔ مبنای فعال BDL استفاده کنند.

با حدس شناسه‌های بومی، شناسهٔ داخلی اشیا، شناسهٔ فیلد، شناسهٔ فعالیت گردش‌کار یا مقادیر Runtime مصنوعات را به هم متصل نکنید.

الگوهای رایج ترکیب

موجودیت و فرم

موجودیت ساختار داده و هویت دامنه را تعریف می‌کند. فرم سطح تعامل با آن موجودیت را فراهم می‌کند. فرم باید با ساختار ارجاع پشتیبانی‌شدهٔ BDL به موجودیت موردنظر ارجاع دهد؛ نه با فرادادهٔ بومی ساختگی.

موجودیت و گزارش

گزارش ممکن است داده‌های یک یا چند موجودیت را بخواند. پیش از تعریف ستون‌ها، فیلترها، گروه‌بندی یا پارامترهای گزارش، موجودیت منبع و فیلدهای لازم را از فرادادهٔ معتبر تعیین کنید.

موجودیت، فرم و گردش‌کار

گردش‌کار ممکن است برای جمع‌آوری یا بازبینی داده‌های موجودیت از فرم‌ها استفاده کند. صرف وجود هر دو نوع مصنوع به معنای امکان اتصال فرم به فعالیت گردش‌کار نیست. قابلیت Runtime و تألیف را برای همان اتصال دقیق بررسی کنید.

گردش‌کار، قاعده و فرمان

قواعد ممکن است تصمیم‌های گردش‌کار را کنترل کنند. فرمان‌ها ممکن است عملیات صریح مورد استفادهٔ کاربران یا سطوح گردش‌کار را ارائه دهند. مسئولیت‌ها را جدا نگه دارید، مگر نسخهٔ مبنای فعال ساختار ترکیبی صریحی تعریف کند.

مجوز و ناوبری

مجوزها و مصنوعات منو یا ناوبری ممکن است دسترسی به صفحه، فرم، گزارش یا فرمان را کنترل کنند. دسترس‌پذیری تألیف یک مصنوع خودبه‌خود به معنای دسترس‌پذیری تألیف همهٔ مصنوعات مرتبط کنترل دسترسی نیست.

صفحه و گروه

صفحات و گروه‌ها در نسخهٔ مبنای فعال دانش، انواع درجه‌اول مصنوع هستند. حضور آن‌ها در مدل زبان به معنای دسترس‌پذیری همهٔ عملیات ایجاد، به‌روزرسانی، تغییر نام، جابه‌جایی یا حذف در سطح فعلی تألیف نیست.

ترتیب وابستگی

وقتی مصنوعات به هم وابسته‌اند، آن‌ها را به‌ترتیب وابستگی ایجاد و اعتبارسنجی کنید. یک توالی معمول ایمن:

  1. فرادادهٔ بومی موجود را تعیین کنید.
  2. موجودیت‌ها یا مراجع پایه را تعریف کنید.
  3. مصنوعات پایه را اعتبارسنجی کنید.
  4. فرم‌ها، گزارش‌ها، صفحات یا گردش‌کارهای وابسته را تعریف کنید.
  5. قواعد، فرمان‌ها، مجوزها و ناوبری را اضافه کنید.
  6. پیش از اجرا دوباره اعتبارسنجی کنید.
  7. وضعیت بومی حاصل را پس از اجرا بررسی کنید.

انضباط ارجاع

در صورت پشتیبانی، برای اشیای تألیف‌شده از کدهای پایدار BDL استفاده کنید. شناسه‌های بومی معتبر را فقط پس از تعیین از فرادادهٔ زنده یا زمینهٔ مورداعتماد استقرار به کار ببرید. عنوان‌های نمایشی را به شناسهٔ داخلی فرضی تبدیل نکنید.

پرهیز از وابستگی پنهان

به اثرهای جانبی مستندنشدۀ زیر تکیه نکنید:

  • اتصال خودکار فرم به موجودیت
  • ارث‌بری خودکار مجوزها توسط گزارش
  • یافتن خودکار فرم شروع توسط گردش‌کار
  • ظاهرشدن خودکار فرمان در ناوبری
  • تعیین خودکار گروه توسط صفحه

اگر رابطه‌ای مهم است، باید با ساختار پشتیبانی‌شدهٔ BDL صریحاً نمایش داده شود یا از طریق فرادادهٔ Runtime صریحاً تعیین شود.

الگوی اعتبارسنجی

در تعریف‌های چندمصنوعی، هم تک‌تک مصنوعات و هم مراجع بین آن‌ها را اعتبارسنجی کنید. مراحل اعتبارسنجی باید مراجع تعیین‌نشده، عملیات تألیف پشتیبانی‌نشده و ناسازگاری قابلیت‌ها را پیش از تغییر داده تشخیص دهند.

کوچک‌ترین گروه منسجم مصنوعات برای یک ویژگی را ترکیب کنید. آن را اعتبارسنجی کنید، پیام‌های تشخیصی را بررسی کنید و سپس تدریجی گسترش دهید. این روش از تولید یک‌بارهٔ کل زیرسیستم با مراجع متقابل تأییدنشده ایمن‌تر است.

ادامه

صفحهٔ بعد الگوهای تألیف ایمن با هوش مصنوعی برای تولید تعریف‌های BDL را بیان می‌کند.